Bu karşılıksız faaliyetin bir başka biçimiyse yapay zekâ sistemlerinin kullanımında ortaya çıkıyor. Kullanıcılar aynı anda hem sistemden faydalanıyor hem de yeni veri üretiyor, sistemi test ediyor ve modelin gelişmesine katkı sunuyor. Yazının başında bahsettiğimiz tartışma da bu bağlamda değerlendirilebilir. Sorulan sorular, yapılan sohbetler, beğenilen ya da reddedilen yanıtlar ve geri bildirimler model geliştirmede kullanılabilecek yeni veri kaynaklarına dönüşüyor. Böylece yapay zekâ ürünlerinin kullanıcıları aynı zamanda karşılıksız faaliyetleriyle veri, değerlendirme ve iyileştirme bilgisi üreten üreticiler hâline geliyor. Nihayetinde yapay zekâ şirketleri, Silikon Vadisi’ndeki yüksek ücretli mühendis, fizikçi ve matematikçilerden dünyanın başka bir ucunda düşük ücretler karşılığında insanlığın en karanlık içeriklerini okuyup/izleyip sınıflandıranlara uzanan geniş bir işgücüne dayanmakla kalmıyor, interneti ve bu yapay zekâ modellerini kullananların karşılıksız faaliyetleri sırasında ürettikleri veri ve bilgiyi de kendi birikim sürecinin bedelsiz bir girdisine dönüştürüyor.