Anthropic, yapay zekâ sistemlerinin mikroskopları, laboratuvarlarda kullanılan sıvı işleme cihazlarını ve robot kollarını kontrol edebilmesini sağlayan bir teknoloji geliştirdiğini açıklıyor. Henüz deneme aşamasındaki bu tür uygulamalar, yapay zekânın belirli fiziksel görevleri yerine getirebilmesine olanak tanıyor. Ancak tek tek cihazların yapay zekâyla yönetilebilmesi, fabrikalardaki üretim süreçlerinin bütününün yapay zekâ tarafından otomatik olarak yönetilebildiği anlamına gelmiyor. Bunun içinse yalnızca yapay zekâ modellerinin daha ileri düzeyde gelişmesi yeterli değil. Bu sistemlerin makinelerle ve üretim altyapısı ile bütünleşmesi gerekiyor. Dolayısıyla fiziksel üretim alanındaki dönüşümlerin hızı teknolojik olanaklara bağlı olduğu kadar aynı zamanda uygulama maliyetlerine ve yapılacak yatırımlara bağlı olacaktır.

Yapay zekâ yatırımlarının bir balon yaratıp yaratmadığı tartışmasında esasen iki mesele var. Bunlardan birincisi, bu alandaki şirketlerin hisse ve tahvillerinin gelecekte elde edilecek kârlara ilişkin iyimser beklentiler nedeniyle aşırı değerlenmiş olması olasılığı. Bu, klasik anlamda bir finansal balonla karşı karşıya olup olmadığımız sorusu. İkincisi ise ortaya çıkan kapasitenin yeterli kârlılıkla değerlendirilemeyecek ölçüde büyük olması ihtimali. Yani klasik anlamda bir aşırı sermaye birikimi eğiliminin ortaya çıkıp çıkmadığı.

Bu karşılıksız faaliyetin bir başka biçimiyse yapay zekâ sistemlerinin kullanımında ortaya çıkıyor. Kullanıcılar aynı anda hem sistemden faydalanıyor hem de yeni veri üretiyor, sistemi test ediyor ve modelin gelişmesine katkı sunuyor. Yazının başında bahsettiğimiz tartışma da bu bağlamda değerlendirilebilir. Sorulan sorular, yapılan sohbetler, beğenilen ya da reddedilen yanıtlar ve geri bildirimler model geliştirmede kullanılabilecek yeni veri kaynaklarına dönüşüyor. Böylece yapay zekâ ürünlerinin kullanıcıları aynı zamanda karşılıksız faaliyetleriyle veri, değerlendirme ve iyileştirme bilgisi üreten üreticiler hâline geliyor. Nihayetinde yapay zekâ şirketleri, Silikon Vadisi’ndeki yüksek ücretli mühendis, fizikçi ve matematikçilerden dünyanın başka bir ucunda düşük ücretler karşılığında insanlığın en karanlık içeriklerini okuyup/izleyip sınıflandıranlara uzanan geniş bir işgücüne dayanmakla kalmıyor, interneti ve bu yapay zekâ modellerini kullananların karşılıksız faaliyetleri sırasında ürettikleri veri ve bilgiyi de kendi birikim sürecinin bedelsiz bir girdisine dönüştürüyor.