Bütün bu yapılanlar yalnızca belirli bir siyasi düzeni değil, aynı zamanda belirli bir ekonomik düzeni korumaya dönük. Bu nedenle meseleyi “piyasalar bu karara nasıl tepki verir?” sorusuna sıkıştırmak yanıltıcı olur. Asıl soru, böyle bir siyasi kararın hangi ekonomik düzeni ayakta tutmaya yaradığıdır. Türkiye’de siyasal alan daraldıkça ekonomik alan da daha dar bir sermaye çevresi lehine yeniden düzenleniyor: emek ucuzlatılıyor, doğa ve kentler sermaye birikimine açılıyor, kamu kaynakları belirli kesimlere aktarılıyor. Geniş toplum kesimleri ise yüksek fiyatlar, düşük reel ücretler ve artan işsizlik arasında sıkışıyor. Böyle bir modelin demokratik denetim, sendikal örgütlenme, bağımsız yargı, özgür basın ve etkin yerel yönetimlerle sorunsuz biçimde sürdürülebilmesi neredeyse imkânsız. Dolayısıyla siyasi alanın daraltılması, ekonomik modelin dışında değil, tam merkezinde yer alıyor.