Sosyal harcamalar çalışanların yaşam koşullarını iyileştirir, kamusal hakları genişletir ve toplumsal eşitlik talebini güçlendirir. Oysa askeri harcamalar, çalışanların pazarlık gücünü doğrudan artırmadan, sosyal hakları genişletmeden, gelir dağılımını düzeltmeden ekonomide toplam talebi artırabilir. Savunma bütçelerindeki artış, başta silah sanayi olmak üzere genel olarak sermayeye yeni kâr alanları yaratır. Bu yüzden bu sistem içerisinde askeri harcamaların meşrulaştırılmasının, diğer kamu harcamalarına kıyasla çok daha kolay olduğunu; başka alanlarda tehlikeli bulunan kamu harcamalarının, askeri alanda neredeyse kutsal bir statü kazandığını bu raporda da görüyoruz.